Edward Bajda

Życiorys

Edward Bajda był synem Jana i Katarzyny. W 1950 roku rozpoczął swoją karierę zawodową jako elektryk w Zakładzie Energetycznym w Radomiu. Już od 1952 roku związał się z Zakładami Metalowymi im. gen. Waltera w Radomiu, gdzie stopniowo awansował z pozycji starszego rozdzielacza na kierownika oddziału, a w końcu na starszego mistrza. W tym samym roku wstąpił do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, gdzie pełnił wiele istotnych funkcji, m.in. był I sekretarzem Komitetu Zakładowego PZPR w latach 1977–1989 oraz członkiem Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Radomiu w latach 1978–1989, a do 1984 roku zasiadał w jego egzekutywie.

Bajda aktywnie uczestniczył w organizacjach młodzieżowych, był członkiem Związku Młodzieży Polskiej, Związku Młodzieży Wiejskiej oraz Związku Młodzieży Socjalistycznej. Swą edukację zawodową zakończył dyplomem mistrza wykwalifikowanego w Zawodowej Szkole Górniczej w Rybniku. Ukończył także Wyższą Szkołę Nauk Społecznych przy KC PZPR w 1983 roku.

W 1980 uzyskał mandat posła na Sejm PRL VIII kadencji, reprezentując okręg radomski. W latach swojej kadencji zasiadał w kilku komisjach, w tym w Komisji Pracy i Spraw Socjalnych oraz w Komisji Polityki Społecznej, Zdrowia i Kultury Fizycznej. W 1985 roku odniósł sukces w reelekcji z okręgu radomskiego, ponownie angażując się w działalność Komitetu Polityki Społecznej.

Pełnił także rolę w Komisji Regulaminowej i Spraw Poselskich oraz w Komisji Nadzwyczajnej do rozpatrzenia projektu ustawy dotyczącej udziału młodzieży w życiu państwowym, społecznym, gospodarczym i kulturalnym. Edward Bajda został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi jako wyraz uznania za jego wkład w działalność publiczną.

Ostatecznie spoczął na Cmentarzu Komunalnym w Radomiu, gdzie upamiętniona została jego historia oraz dokonania.